ಯಲಬುರ್ಗಾ:12
ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು ಇಲ್ಲ… ಮನೆಯ ಸೌಕರ್ಯವಿಲ್ಲ… ಬಡತನದ ನಡುವೆ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನಸೊಂದನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ಈ ಮಕ್ಕಳು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಆಶ್ರಮ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ ಕೇವಲ ಕಟ್ಟಡವಲ್ಲ; ಅದೇ ಮನೆ, ಅದೇ ಕುಟುಂಬ, ಅದೇ ಭರವಸೆ. ಆದರೆ ಆ ಭರವಸೆಯನ್ನೇ ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇದೀಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ.
ದಲಿತ, ಹಿಂದುಳಿದ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮಕ್ಕಳು ಇಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರ ಪೋಷಕರು ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ದೂರದ ಊರುಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳ ಊಟ, ಆರೋಗ್ಯ, ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಲೋಪವೂ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಒಂದೇ ವಾರ್ಡನ್‌ಗೆ ಎರಡು ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಿರುವ ಕುರಿತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡು ಕಡೆಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಪರ್ಯಾಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಆಗ್ರಹ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ.
ಮಗುವಿನ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ತುತ್ತು ಆಹಾರವಲ್ಲ—ಅದು ದೂರದ ಊರಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕನಸು. ಅನಾರೋಗ್ಯದ ವೇಳೆ ಸಿಗುವ ಆರೈಕೆ ಒಂದು ಸೌಲಭ್ಯವಲ್ಲ—ಪೋಷಕರಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಗುವಿನ ಭದ್ರತೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಲೋಪವಾಗದಂತೆ ಇಲಾಖೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರದ ಅನುದಾನ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಲೋಪ ಅಥವಾ ನಿಯಮಬಾಹಿರತೆ ನಡೆಯದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು. ಕೇಳಿಬರುವ ದೂರುಗಳು ಅಥವಾ ಆರೋಪಗಳಿದ್ದರೆ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು. ಆರೋಪಗಳು ಸಾಬೀತಾಗುವವರೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಇದು ವಾರ್ಡನ್‌ನ ಕೆಲಸದ ಕುರಿತಷ್ಟೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅವರ ಹಸಿವು, ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕಾವಲು ಯಾರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಿದೆ.
